Από τον Τάσο Κουτσοθανάση

Φανταστείτε μαρκίζα κέντρου διασκεδάσεως με λαμπιόνια και φώτα νέον να προσκαλεί τους θαμώνες της νύχτας σε μια βραδιά ξεφαντώματος με την Ευγενία Βραχνού, την Πολυτίμη Κολιοπάνου, την Καίτη Μπομποτίνου, και τον… Βρασίδα Χαραλαμπίδη!

Μάλλον δεν θα ’βγαζε όλη τη σεζόν… Αν, όμως, χωρίς ν’ αλλάξει πρόγραμμα άλλαζε απλώς τα ονόματα στην ταμπέλα, ω! του θαύματος, διότι θα βρισκόταν αίφνης με Τζένη Βάνου, Πόλυ Πάνου, Καίτη Μπόνη και… Δάκη στην πίστα του, και… όλα τα λεφτά! Αλλά για να έρθουμε και στα πιο σημερινά, θα πηγαίνατε ποτέ να διασκεδάσετε σε μαγαζί με πρόγραμμα τον Γιάννη Κακοσέο και την… Άλκηστη-Σεβαστή Αττικιουζέλ; Πώς είπατε;.. Με τον Πλούταρχο, όμως, και την Άλκηστη Πρωτοψάλτη;.. (Διότι περί αυτών πρόκειται!)
Συνηθισμένο το φαινόμενο διεθνώς οι καλλιτέχνες να αλλάζουν τα κακόηχα -συχνά- επίθετά τους με άλλα εύηχα και κομψά που σίγουρα προσθέτουν «εμπορικά» στην καριέρα τους. Συχνά, όμως, αλλάζουν και τα μικρά τους ονόματα, όπως ο Χάρρυ Κλυνν που είχε βαφτιστεί Βασίλης Τριανταφυλλίδης, η Καίτη Γκρέυ που ο νονός της την είχε ονομάσει Αθανασία Καλαϊτζή, κ.ά.
Το πιο περίεργο είναι καλλιτέχνες με χρόνια καριέρας ξαφνικά να αναβαφτίζονται όπως η Ρίτα Χέιγουορθ. Η θρυλική Τζίλντα του σινεμά προηγουμένως είχε γυρίσει δέκα ταινίες με το πραγματικό της ονοματεπώνυμο, Μαργαρίτα Κανσίνο. Κι ο Ιταλός γόης Τζουλιάνο Τζέμα στα μισά της καριέρας του κάνοντας τη σειρά ταινιών γουέστερν σπαγγέτι έγινε πλέον προς το… αμερικανικότερον Μοντγκόμερι Γουντ. Ιδιαίτερη περίπτωση (αναγκαστική) είναι του διάσημου Άγγλου σταρ Στιούαρτ Γκρέιτζερ, που το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Τζέιμς Στιούαρτ. Όταν άρχισε την καριέρα του στη δεκαετία του ’40 ήδη υπήρχε στο σινεμά ο Αμερικάνος Τζέιμς Στιούαρτ αρκετά χρόνια πριν, που ήταν το πραγματικό του όνομα, κι έτσι η αλλαγή ήταν αναγκαστική.
Από ελληνικής πλευράς πιο παρατραβηγμένες περιπτώσεις είναι εκείνων που απαρνήθηκαν το όνομά τους κατ’ εξακολούθησιν. Η Χριστίνα Μαραγκόζη στα πρώτα χρόνια της καριέρας της παρουσιάστηκε σκέτη Χριστίνα, αργότερα έγινε Χριστίνα Χρυσικάκη, για να καταλήξει οριστικά Χριστίνα Μαραγκόζη. Η παλιά τραγουδίστρια Έλσα Λάμπο ξεκίνησε ως Ελένη Λαμπίρη, μετά έγινε Έλσα Λάμπο, και αφού έκανε επιτυχίες για αρκετά χρόνια, όταν το 1963 συνεργάστηκε με τον Χατζιδάκι στη Μαγική Πόλη παρουσιάστηκε ως Έλσα Μαργαρίτη. Ο Μιχάλης Καλογράνης για να τιμήσει τους συμπολίτες του που τον στήριξαν στα πρώτα του βήματα, ύστερα από προτροπή του Απόστολου Καλδάρα «ξαναβαπτίστηκε» σε Μενιδιάτης. Κι ένας άλλος καλός τραγουδιστής που δανείστηκε το όνομα της ιδιαίτερης πατρίδας του για πολλά χρόνια είναι ο Πασχάλης Σερραίος. Στα μισά της καριέρας του άλλαξε και τον γνωρίζουμε πλέον ως Πασχάλη Τόνιο.
Στον ελληνικό χώρο είναι αμέτρητοι καλλιτέχνες, όχι μόνο τραγουδιστές, αλλά και ηθοποιοί, ποιητές, ζωγράφοι, και άλλοι που τα αληθινά επίθετά τους δεν θα τους βοηθούσαν στην καριέρα τους γιατί είναι πραγματικά κακόγουστα. Μερικές απ’ τις ακραίες περιπτώσεις, εκτός των όσων αναφέρθηκαν στην αρχή του κειμένου, είναι της Τζένης Καρέζη (Καρπούζη), του Νίκου Γαλανού (Σουπιονάς) και του Οδυσσέα Ελύτη (Αλεπουδέλης). Σίγουρα τα καλλιτεχνικά τους επίθετα πρόσθεσαν θετικά στην καριέρα τους.
Οι λαϊκές, ως επί το πλείστον, τραγουδίστριες, αλλά και του ελαφρού, διάλεγαν ψευδώνυμα που θύμιζαν Αμερική, ή Γαλλία, ή και εξωτικές χώρες. Ας θυμηθούμε μερικές εκλεκτές και πολύ δημοφιλείς.

Μάριον Σίβα
Η σπάνια ομορφιά της Μάριον Σίβα σίγουρα δεν ταίριαζε με το πραγματικό της ονοματεπώνυμο Ζαχαρούλα Μπούρμπουλα. Η Μάριον είχε γεννηθεί στη Μυτιλήνη το 1939. Η αρχή της καριέρας της έγινε στη Θεσσαλονίκη όπου την ανακάλυψε ο αξέχαστος Γιώργος Οικονομίδης θαυμάζοντας όχι μόνο τη γοητεία της αλλά και την εκφραστική της φωνή. Δεν άργησαν να συνεργαστούν στην Αθήνα στα καλύτερα κοσμικά κέντρα, ενώ παράλληλα την έβαλε και στη δισκογραφία με σειρά ωραίων τραγουδιών, τα περισσότερα με στίχους δικούς του αφού και σ’ αυτόν τον τομέα ήταν εξαιρετικός. Το 1962 κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό του Δήμου Αθηναίων με το τραγούδι Αθήνα, άνθρωποι και θεοί, με μουσική του Τάκη Μωράκη. Το 1963 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με δύο τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή, Νυχτερινές φωτιές και Δώσ’ μου το χέρι αγάπη μου, ενώ ενθουσίασε με την εμφάνισή της ερμηνεύοντας κι ένα τραγούδι της Νινής Ζαχά σε στίχους Δανάης Χαλκιαδάκη. Έχει επίσης τραγουδήσει συνθέσεις του Λυκούργου Μαρκέα, του Μενέλαου Θεοφανίδη και άλλων σημαντικών δημιουργών της εποχής. Μερικά από τα πιο ωραία τραγούδια της είναι τα Φεύγει η χαρά, Η αγάπη μου, Αν δεις στον ύπνο σου ερημιά, Όταν ήμουνα μικρή, κ.ά. Η Μάριον γύρισε και ταινίες στον κινηματογράφο αποδεικνύοντας το ταλέντο της και ως ηθοποιού. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έφυγε για την Αμερική όπου γνώρισε μεγάλη επιτυχία με εμφανίσεις στις μεγαλύτερες πόλεις: Νέα Υόρκη, Σικάγο, Φιλαδέλφεια, Βοστώνη κ.ά.
Στη Νέα Υόρκη έμεινε περισσότερο γιατί εκεί ο άντρας που αγάπησε και παντρεύτηκε (ο Έλληνας Στηβ) είχε δικό του μπαρ στο Μανχάταν όπου ήταν και το θαυμάσιο διαμέρισμά τους. Η Μάριον δεν είχε μόνο σπάνια ομορφιά αλλά και καρδιά το ίδιο. Ποτέ δεν έκανε τη βεντέτα, γιατί είχε την καλοσύνη και την απλότητα μικρού παιδιού. Για ’μένα, μια σπουδαία φίλη. Δυστυχώς, έφυγε τόσο νωρίς από κοντά μας πέφτοντας από το μπαλκόνι του σπιτιού της στην Αθήνα, στις 12 Αυγούστου 1981. Είπαν ότι μόνη της θέλησε να δώσει το τέλος…

Λένα Ντάινα
Η ωραία φωνή, η πολιτισμένη εμφάνιση και η εξυπνάδα ήταν τα χαρακτηριστικά της Λένας Ντάινα (ψευδώνυμο της Ελένης Κανελλίδου) που μαζί με τον σύζυγό της, Σπύρο Σκορδίλη, σημαντικό σολίστα στο μπουζούκι και συνθέτη, αποτελούσαν ένα από τα πιο δημοφιλή ντουέτα, με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό τους. Όμως η Λένα τραγουδούσε συχνά και μόνη στο πάλκο και σε δίσκους, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να εκτιμήσει καλύτερα το ταλέντο της.
Η Λένα σε μια συνέντευξή μας, τον Δεκέμβριο του 1967, μου είχε πει για την καριέρα της.

- Η μουσική ήταν παράδοση στην οικογένειά μας. Τραγουδούσα από παιδάκι. Σε ηλικία επτά ετών με μια κιθάρα μεγαλύτερη απ’ το μπόι μου είχα ένα πλούσιο ρεπερτόριο που εκτελούσα στις οικογενειακές μας συγκεντρώσεις. Επαγγελματικά άρχισα στα 14 χρόνια μου, το 1956, σε κοσμικό κέντρο του Ζωγράφου, ενώ παράλληλα ήμουν μαθήτρια στο γυμνάσιο. Στο συγκρότημα εκείνο εμφανιζόταν ο Πάνος Γαβαλάς, ο Νίκος Μαϊμάρης και ο Γιάννης Καπλέρης, θαυμάσιος κιθαρίστας που συνεργάζεται πλέον αποκλειστικά μαζί μας.

Πότε γύρισες, Λένα, τον πρώτο δίσκο σου;
- Το 1965 με τον Σπύρο τραγουδήσαμε Κάθε λιμάνι και καημός. Όμως πρώτη επιτυχία μας ήταν το Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο. Ακολούθησαν άλλοι δίσκοι που έγιναν επιτυχίες με τα τραγούδια: Του μπουζουκιού μου το μινόρε, Έρημη φτωχολογιά, Τον αλήτη μου έχασα, Δείξε συμπόνια, Το ρημάδι της ζωής, κ.ά. Τα περισσότερα τραγούδια έχουν δικούς μου στίχους.

Ποιους έχεις σαν πρότυπα στον στίχο;
- Έμαθα να σέβομαι τις αληθινές αξίες όχι σαν πρότυπα. Εκτιμώ πολύ την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο και τον Άκη Πάνου, που είναι και σπουδαίος συνθέτης.

Μετά τις μεγάλες επιτυχίες οι προτάσεις για εμφανίσεις στο εξωτερικό ήταν πολλές για το ζεύγος Σκορδίλη - Ντάινα. Το 1967 η πρώτη έξοδός τους ήταν στην Αυστραλία όπου έμειναν έναν ολόκληρο χρόνο. Το 1970 έκαναν μουσική τουρνέ σε Αμερική και Καναδά. Στο Σικάγο εμφανίζονταν επί πέντε χρόνια. Έπειτα εγκαταστάθηκαν στο Τάρπον Σπρινγκς, το ελληνικό χωριό της Φλώριδας. Τραγουδώντας στο κέντρο «Ζορμπάς» μια βραδιά του 1977 η Λένα πάνω στο πάλκο αισθάνθηκε έντονη αδιαθεσία και με κόπο ένας μουσικός τη συγκράτησε προσπαθώντας να την συνεφέρει. Μάταια, γιατί η Λένα Ντάινα, ο ωραίος εκείνος άνθρωπος, είχε πει το τελευταίο αντίο.

Πίτσα Ρίο
Από τις γνήσιες λαϊκές τραγουδίστριες η Πίτσα Ρίο (Κανελλοπούλου) είχε κερδίσει πολλούς θαυμαστές χάρη στην ξεχωριστή προσωπικότητά της, γνωρίζοντας επιτυχία στην πίστα και στη δισκογραφία. Άρχισε την καριέρα της το 1961 στο κέντρο «Στελλάκης» όπου τραγουδούσε και ο ίδιος ο Στελλάκης Περπινιάδης. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε ονομαστά κέντρα της εποχής: «Τριάνα», «Κουλουριώτης», «Φραγκοσυριανή», κ.ά. Αργότερα, με τον Γιάννη Λαουτάρη, εκλεκτό σολίστα του μπουζουκιού και συνθέτη, ανέβηκε περισσότερο στην εκτίμηση του κοινού. Αστέρι της εταιρείας «Νίνα» η Πίτσα Ρίο είχε γυρίσει σειρά δίσκων με ωραία τραγούδια όπως τα Αν μ’ αγαπάς, Φουρτουνιασμένη θάλασσα, Ήθελα να ’χα δυο καρδιές. Ως παρτενέρ του Λαουτάρη οφείλει ό,τι πιο σημαντικό στην καριέρα της, γι’ αυτό και η συνεργασία τους κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Η πιο σημαντική τους καλλιτεχνική περίοδος ήταν στο Βέλγιο όπου για πέντε χρόνια θριάμβευαν σε μεγάλο κοσμικό κέντρο.
Αρχές του ’70 επέστρεψαν στην Ελλάδα απ’ τη νοσταλγία για την πατρίδα και δημιούργησαν δικό τους στέκι στην Πλάκα, το «Όνειρο». Η Πίτσα Ρίο είναι μία ακόμη τραγουδίστρια που τερμάτισε την καριέρα της όταν έφυγε απ’ τη ζωή ο αγαπημένος της παρτενέρ και σύντροφος στον βίο της.

Λάουρα
Σεξοβόμβα την αποκαλούσαν την εποχή που μεσουρανούσε, και της πήγαινε αυτός ο χαρακτηρισμός διότι η Λάουρα ήταν όμορφη, με υπέροχο σώμα και μπρίο. Φυσικά, την θαύμαζαν και για το ταλέντο της. Ο κύριος χώρος δημιουργίας της ήταν το θέατρο, που την εξέφραζε ιδιαίτερα, αλλά και ο κινηματογράφος. Ο Αλέκος Σακελλάριος διάλεξε τη Λάουρα να παίξει και να τραγουδήσει το πασίγνωστο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι Γαρύφαλλο στ’ αυτί στην αξέχαστη ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο». Ήταν μαθήτρια ακόμη όταν γύρισε την ταινία. Στα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα ένας ακόμη αγαπημένος της φίλος την βοήθησε, και η Λάουρα δεν ξεχνάει. Βεντέτα πλέον, μετά από χρόνια, δέχτηκε δελεαστικές προτάσεις απ’ την Αμερική και, φυσικά, τις αποδέχτηκε. Η Λάουρα θυμάται…

- Ήταν τέτοια η αγάπη που γνώρισα, ώστε συμπλήρωσα δέκα χρόνια απουσία απ’ την Ελλάδα. Άρχισα από τη Νέα Υόρκη με εμφανίσεις στα καλύτερα κέντρα και θέατρα και στη συνέχεια Χόλιγουντ, Τέξας, Ουάσινγκτον, Σαν Φραντσίσκο, Φιλαδέλφεια, Βιρτζίνια, Βοστώνη, Σεντ Λιούις, Μαϊάμι, Χαβάη, Σικάγο. Έκανα πολλά τηλεοπτικά σόου με διάσημα αστέρια και με τον περίφημο Τζόνι Κάρσον. Επίσης, τραγούδησα στο φημισμένο Κάρνεγκι Χολ σε μια τιμητική για την Άννα Καλουτά.

Έμαθα ότι έκανες και κάποιες ξεχωριστές σπουδές.
- Πράγματι, πήγα σε σπουδαίες σχολές της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης μαθαίνοντας χορό και καστανιέτες.

Μετά από τόσες επιτυχίες γιατί επέστρεψες στην Ελλάδα;
- Η αιώνια νοσταλγία της πατρίδας, βλέπεις. Πάντως, η Αμερική παραμένει η δεύτερη πατρίδα μου, γι’ αυτό και την επισκέπτομαι όσο συχνότερα μπορώ.

Βέβαια, η Λάουρα ήρθε και για έναν άλλο λόγο, που ήταν ένας μεγάλος δίσκος με πολύ όμορφα τραγούδια του Νάκη Πετρίδη, σε συνεργασία με εξαιρετικούς στιχουργούς. Μερικά από αυτά είναι τα Δεν σου επιτρέπω, Άκου τι λέει; Πάρ’ το απόφαση, Σκορπίσαμε σαν τα πουλιά. Τα τελευταία χρόνια η Λάουρα απέχει από κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα και αναπαύεται στις δόξες της, γιατί υπήρξε μια ξεχωριστή σόου-γούμαν.

Λίτσα Ζανέτ
Όταν την άνοιξη του 1973 πήγα στην Αμερική προσκεκλημένος του Τόλη Βοσκόπουλου μαζί με άλλους δημοσιογράφους με την ευκαιρία της εμφάνισής του στο Κάρνεγκι Χόλ είχα τη χαρά ανάμεσα στον κόσμο που κατέκλυσε το ιστορικό αυτό θέατρο να συναντήσω και τη Λίτσα Ζανέτ με τον σύντροφο και παρτενέρ της, Νίκο Παπαδάτο. Την επομένη με κάλεσαν στο σπίτι τους, όπου έμεναν για μεγάλο διάστημα, στην Αστόρια, και θυμηθήκαμε τα παλιά, γιατί αγαπούσα αυτό το ζευγάρι που ήταν απ’ τα ωραιότερα στο λαϊκό τραγούδι.
Η Λίτσα Ζανέτ μού εξήγησε τον λόγο που για πέντε ολόκληρα χρόνια τους είχαμε χάσει απ’ την Ελλάδα.

- Είχαμε θαυμάσιες προτάσεις όχι μόνο για τη Νέα Υόρκη, όπου εμφανιζόμαστε τώρα, αλλά και από άλλες μεγάλες πόλεις. Δεν είναι μόνο τα πολλά χρήματα που μας κράτησαν εδώ, αλλά και η μεγάλη αγάπη Ελλήνων ξενιτεμένων, και Αμερικανών. Πιστεύω ότι λίγοι συνάδελφοί μας γνώρισαν τόσο μεγάλη επιτυχία. Βεβαίως, η νοσταλγία της πατρίδας είναι μεγάλη και πιστεύω ότι σύντομα θα ανταμώσουμε πάλι στην Αθήνα. Αρκετά στερηθήκαμε τον ήλιο μας, τον ουρανό μας. Ό,τι κερδίσαμε κερδίσαμε. Μας έλειψαν οι οικογένειές μας, οι φίλοι μας, το Φάληρό μας. Εδώ περάσαμε ευτυχισμένα χρόνια, μα άλλη χάρη έχει να δουλεύεις στον τόπο σου.

Τι ακριβώς κάνατε τόσα χρόνια στην Αμερική;
Εκτός από τη Νέα Υόρκη εμφανιστήκαμε σε πολύ ωραία κέντρα σε μεγάλες πόλεις: Σικάγο, Φιλαδέλφεια, Νιου Τζέρσεϊ, κ.α. Επίσης, τραγουδήσαμε σε πολλές χοροεσπερίδες υπέρ του αγώνα της Κύπρου και για διάφορους άλλους σκοπούς. Κάναμε πολλά τηλεοπτικά προγράμματα και ραδιοφωνικές εκπομπές κυρίως σε ελληνικά κανάλια. Γυρίσαμε και έναν μεγάλο δίσκο με κλασικά λαϊκά τραγούδια που γνώρισε εξαιρετική επιτυχία. Κάτι ακόμη που μας γέμιζε χαρά: Πολλοί μεγάλοι σταρ του κινηματογράφου μάς τιμούσαν γιατί μάθαιναν ότι παρουσιάζουμε πάντα καλό τραγούδι, όπως ο Κλιντ Ίστγουντ, ο Μπομπ Χόουπ, ο Τζων Κασσαβέτης και άλλοι διάσημοι Έλληνες, η Ειρήνη Παππά, ο Τέλης Σαβάλας, κ.ά.

Το ωραίο ζευγάρι δεν άργησε να έρθει στην πατρίδα συνεχίζοντας την καριέρα τους, πάντα αγαπημένοι, και το κοινό να είναι κοντά τους, πιστό για πολλά ακόμη χρόνια.

Ρία Νόρμα
Το πραγματικό της ονοματεπώνυμο είναι Ελευθερία Ελευθεριάδου. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά στην Αθήνα ξεκίνησε την καριέρα της το 1963 ως Ρία Νόρμα. Προηγουμένως είχε σπουδάσει τραγούδι στο Ωδείο Θεσσαλονίκης επί 4 χρόνια και το 1960, σε ηλικία 16 ετών, έδωσε εξετάσεις στο ΕΙΡ, σημερινή ΕΡΤ, και πέρασε.
Τότε ονειρευόταν να κάνει μεγάλη καριέρα στο ελαφρό τραγούδι, αλλά όταν γνώρισε το λαϊκό την συγκίνησε πολύ και το υπηρέτησε πιστά. Το ωραίο κορίτσι με τη λεβέντικη κορμοστασιά δεν κουράστηκε να βρει τον δρόμο της επιτυχίας γιατί είχε και ωραία φωνή, ώστε σύντομα τραγούδησε σε δίσκους και στην πίστα ως μια πολύ ενδιαφέρουσα δεύτερη φωνή, δίπλα στον Πέτρο Αναγνωστάκη, τον Μπάμπη Τσετίνη και τον Βαγγέλη Περπινιάδη.
Με τον Περπινιάδη συνεργάστηκε έκτοτε αποκλειστικά και έγιναν από τα δημοφιλέστερα ντουέτα της εποχής. Μετά από αρκετά χρόνια επιτυχίας αποφάσισε η ίδια να διακόψει τη συνεργασία και να συνεχίσει σαν σολίστ ελεύθερη την καριέρα της. Δεν άργησε να γνωρίσει τον Παύλο Παπαντωνίου και έγιναν γρήγορα ντουέτο που άρεσε πολύ στο κοινό για αρκετά χρόνια με εμφανίσεις σε αθηναϊκά κέντρα αλλά και στο εξωτερικό. Παντρεύτηκαν και έδειχναν πολύ ευτυχισμένοι, ωστόσο μετά από μερικά χρόνια το ωραίο αυτό ζευγάρι χώρισε, με αξιοπρέπεια, παίρνοντας ο καθένας τον δικό του δρόμο. Τα ωραία στη ζωή, δυστυχώς, δεν κρατάνε πολύ.

Ρένα Ντάλμα
Η Ρένα Ντάλμα (πραγματικό επίθετο Ντούρου) είναι η κλασική περίπτωση καλλιτέχνη που με ταλέντο, σωστό προγραμματισμό και υπομονή πετυχαίνει τον στόχο. Η Ρένα δεν έφτασε στην επιτυχία σε μια νύχτα, ούτε με τρόπους ντροπής, αλλά δουλεύοντας πολύ και με πάθος για το τραγούδι. Η ίδια μάς μιλάει για το ξεκίνημά της:

- Άρχισα να τραγουδώ επαγγελματικά το 1964 στην περίφημη «Τριάνα του Χειλά» στη Λ. Συγγρού, με δύο κολοσσούς, τον αξέχαστο Γιάννη Παπαϊωάννου και τον Βασίλη Τσιτσάνη. Μαζί και ο αξιόλογος Δημήτρης Ευσταθίου. Στη συνέχεια, πάλι στο ίδιο κέντρο, συνεργάστηκα με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση που τον συνόδευα, αλλά τραγουδούσα και μόνη επιτυχίες του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Χατζιδάκι.

Εκεί, Ρένα, απ’ ό,τι θυμάμαι, είχες ένα σπουδαίο δώρο.
- Εννοείς, βέβαια, το βράδυ που ήρθε με την παρέα του ο διάσημος σκηνοθέτης Ηλίας Καζάν. Τότε γύριζε την περίφημη ταινία του «Αμέρικα Αμέρικα». Ο Καζάν με άκουσε, ενθουσιάστηκε, και αμέσως μου ζήτησε να εμφανιστώ στην ταινία του. Έτσι και έγινε. Τραγούδησα δύο τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, που έγραψε και όλη τη μουσική της ταινίας. Με συνόδεψε στο πιάνο ο ίδιος ο Χατζιδάκις στα τραγούδια Ο κήπος του Αλλάχ και Νανούρισμα. Μια μεγάλη τιμή για ’μένα και σπουδαία ευκαιρία στην καριέρα μου.
Έκτοτε δούλεψα με άλλους μεγάλους συναδέλφους και αργότερα για αρκετά χρόνια είχα δικό μου συγκρότημα με πολύ επιτυχία.

Ποιο ήταν το δισκογραφικό σου ξεκίνημα;
- Πρώτος μου δίσκος, 45 στροφών, και πρώτη επιτυχία μου ήταν το ωραίο τραγούδι του Β. Βασιλειάδη Το πρόσωπό σου. Μετά από αρκετά χρόνια έκανα τον πρώτο μου μεγάλο δίσκο, με τίτλο Λατρεία μου, που χάλασε κόσμο, με αποτέλεσμα να γίνει χρυσός περνώντας σε πωλήσεις τα 50.000 αντίτυπα και άλλες 50.000 σε κασέτες. Η συνέχεια της καριέρας μου με έκανε ευτυχισμένη.

Πιστεύω ότι στη σημαντική καλλιτεχνική σου πορεία έπαιξε ρόλο και ο αγαπημένος σου σύζυγος, Κώστας Παναγιωτάκης.
- Έχεις απόλυτο δίκιο. Ο Κώστας με βοήθησε αφάνταστα διότι δεν είναι μόνο ο άνθρωπος που σου εμπνέει ψυχική ηρεμία, αλλά κι ο ίδιος ως σπουδαίος μουσικός που είναι βρίσκεται δίπλα μου σε κάθε καλλιτεχνικό μου πρόβλημα. Είμαι η πιο ευτυχισμένη καλλιτέχνις του κόσμου. Κι όταν έγινα μητέρα ένιωσα πιο ολοκληρωμένη ως άνθρωπος, έχοντας επιτελέσει έναν μεγάλο προορισμό στη ζωή.